ماه من !

غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید،

یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق زمین خورد و شکست،

با نگاهت به خدا، با نگاهت به خدا، چتر شادی باز کن و بگو با خود

که خدا هست...

خداوند با تو صحبت می کند.تو می توانی با حقیقت روحت به خداوند گوش دهی.تو می توانی با

احساس قلبی ات به خداوند گوش دهی. تو می توانی در آرامش ذهنت به خداوند گوش دهی.

تو می توانی ندای حق را در همه جا بشنوی.هرگاه سوالی داری بدان که از پیش به آن پاسخ داده شده

است.بنابراین چشم هایت را بروی دنیا بگشا.پاسخ تو ممکن است در مقله ای باشد که از پیش نوشته

شده،و در دست پخش است.در موعظه ای باشد که از پیش نوشته شده و در دست پخش است.در

فیلمی باشد که مشغول تماشای آن هستی .در آهنگی باشد که دیروز تنظیم شده، در کلماتی باشد که

 بر زبان دوستی جاری می شود، و یا در نزد دوستی باشد که بعذها خواهی داشت.

.

.

.

پروردگار بنده اش را رها نمی کند.

او نمی خواهد او را رها کند چون مخلوق ،آفریده دست خالق ،بنده، و خلیفة الله است.

بنابراین هر گاه که از آرامش و سکون که پروردگار تجلی آن است دور شدی خداوند را صدا بزن.

و خداوند آنجا خواهد بود.

با حقیقت

با نور

با عشق.

بر گرفته از گفتگو با خدا- نیل دونالد والش-توراندخت تمدن

جلد اول